Alle dingen die mijn opa stiekem is

Sommige boeken kruipen ongezien onder je huid. ‘Alle dingen die mijn opa stiekem is’ is zo’n boek.

Toen ik het vorig jaar las, voelde ik meteen een brok in mijn keel. Het verhaal bracht me terug naar de schaarse momenten met mijn eigen opa. De verhalen die hij vertelde kan ik me niet meer letterlijk herinneren, maar het gevoel wel: vol leven, verbeelding en betekenis. Precies dat gevoel vangt dit prentenboek.

Het boek is een bijzonder debuut bij Querido van muzikant en creatief maker Gerson Main, met illustraties van Hedy Tjin, die meteen herkenbaar zijn door hun kleurgebruik en expressieve stijl. De kleurrijke cover nodigt uit, maar het is vooral de toon van het verhaal die je niet meer loslaat. We volgen een kind dat zijn opa bezoekt in het verzorgingstehuis. Op het eerste gezicht lijkt opa gewoon… opa. Maar de verteller weet beter:

“Ik hou mijn opa al een tijdje in de gaten. Hij doet alsof hij opa is. Maar ik weet wel beter. Hij is stiekem nog veel meer.”

Dat ‘stiekem meer zijn’ ontvouwt zich als een rijke verzameling avonturen. Opa blijkt een sultan te zijn geweest, een kapitein, een duiker, zelfs een ruimtevaarder. Niemand anders weet dit, alleen zijn kleinzoon en wij natuurlijk ook.
De verhalen zijn zo beeldend verteld dat fantasie en werkelijkheid moeiteloos in elkaar overlopen. Juist dat contrast maakt het boek zo krachtig. Waar opa’s leven in het verzorgingstehuis misschien stil of saai lijkt, leeft hij in zijn verhalen groots en avontuurlijk.

Wanneer opa steeds vaker in bed blijft en uiteindelijk zijn ogen niet meer opendoet, sluipt het verdriet het verhaal binnen. Maar ook dan kiest het boek voor zachtheid. Want opa is niet verdwenen: hij is simpelweg begonnen aan zijn meest bijzondere avontuur.

— Kan iemand dit bord gesneden ajuin wegzetten alsjeblief —

Alle dingen die mijn opa stiekem is gebruikt fantasie als liefdevolle taal om ouderdom, afscheid en verlies bespreekbaar te maken, zonder zwaar te worden. Het is een troostrijk boek dat ruimte laat voor herinneringen, voor verbeelding en voor de band tussen grootouder en kleinkind.