Hongersnood, oorlog, slavernij, angst voor nieuwkomers. Het zijn zware thema’s voor één prentenboek. Niet verbazend dus dat auteur Dimitri Leue bewust koos voor een dierenverhaal. Die keuze schept afstand, waardoor jonge lezers (en voorlezende volwassenen) ruimte krijgen om eerlijk te reflecteren over wat zij zouden doen.

Nog niet eerder verscheen er in Nederland een kinderboek dat zo openlijk de genocide en slavernij onder de VOC bespreekbaar maakt. Het is een moedige en broodnodige bijdrage aan de jeugdliteratuur, die jonge lezers niet alleen een spannend avontuur biedt, maar ook een eerlijker beeld van ons verleden.

De auteur liet zich in een interview ontvallen dat ze erg lange tijd aan het boek werkte, en dat voel je ook aan alles: hier is aan geschaafd, gekauwd, herschreven, gewikt en gewogen. Elk woord zit juist. Geen woord is er te veel. Geen woord te zwaar. Geen woord te weinig. Ook niet te complex of te simplistisch. En net door dat werk, leest het zo vlot, poëtisch en ‘juist’.