Dit boek laat zien dat diversiteit in kinderboeken niet alleen gaat over gender of etniciteit, maar ook over de sociale en economische context waarin kinderen opgroeien. Het verhaal van Nelle weerspiegelt dat iemands geldsituatie deel kan uitmaken van hun leven, zonder dat het hun hele identiteit bepaalt.

Kinderboeken waarin meisjes met een hijab op een vanzelfsprekende manier voorkomen, laten jonge lezers zien dat geloof, identiteit en cultuur géén reden tot uitsluiting zijn maar een bron van trots en kracht. Ze normaliseren religieuze en culturele expressie en bieden herkenning aan kinderen die zich vaak onzichtbaar of niet gewenst voelen. Voor jonge meisjes zijn zulke verhalen een krachtige bevestiging: je mag er zijn, precies zoals je bent.

De auteur liet zich in een interview ontvallen dat ze erg lange tijd aan het boek werkte, en dat voel je ook aan alles: hier is aan geschaafd, gekauwd, herschreven, gewikt en gewogen. Elk woord zit juist. Geen woord is er te veel. Geen woord te zwaar. Geen woord te weinig. Ook niet te complex of te simplistisch. En net door dat werk, leest het zo vlot, poëtisch en ‘juist’.

Hoewel nergens expliciet benoemd, zou je Latif kunnen lezen als een neurodivergent personage. Niet vanwege zijn gedrag, maar vooral door de manier waarop zijn omgeving reageert. Zo barst zijn vader op een bepaald moment in tranen uit omdat Latif geen vreugde toont. Een scène die doet denken aan de rauwe emotie die ouders soms ervaren wanneer hun kind niet voldoet aan het neurotypische beeld dat ze voor ogen hadden.

‘Stel nou dat we niet afvallen? Stel nou dat je gewoon geschapen bent voor een bepaald leven?’ In dit eerste deel van het vette leven-reeks volgen we de 14-jarige Sarah, die ongewild wordt opgezadeld met iets wat voor haar voelt als sociale zelfmoord: ze moet naar afvalkamp. Niemand mag het weten. Zeker Lucas niet, haar beste vriend en crush, bij wie ze uit alle macht probeert los te breken uit de friendzone. Maar als ze afvalt, dan komt het vast goed. Toch?

Hoewel het belangrijk is te benadrukken dat de geschiedenis van zwarte mensen niet begon met slavernij, is het essentieel dat kinderen verhalen lezen die de kracht, moed en het verzet van tot slaaf gemaakten belichten. Zulke verhalen dragen niet alleen bij aan representatie, maar stimuleren kinderen ook om na te denken over macht, …

Dit is het eerste jeugdboek over de kolonisatie van Congo op maat van kinderen. Het is zo’n boek waarvan je bij het openslaan meteen voelt: dit is belangrijk. Dit boek verdient een plek in het onderwijs, in boekenkasten, in gesprekken met kinderen. Zeker nu.

In het rijtje boeken die genderstereotypen doorbreken is Bruidsmeisje Boris een leuke, frisse aanvulling. Er is vanzelfsprekende diversiteit  zoals je die tegenwoordig in steeds meer boeken ziet, maar de extra laag van jongens in zachte, niet-conforme rollen is meer dan welkom.

Een warm, speels en relevant prentenboek dat laat zien hoe afscheid nemen van het oude ook ruimte kan maken voor iets nieuws – zonder iets weg te gooien.

Beenhaar, okselhaar, lip of kin met donshaar, doorplopende- wenkbrauwhaar. Lichamen zijn leuk! Wanneer was de laatste keer dat je vetrolletjes in een prentenboek zag, om nog maar te zwijgen van behaarde lichamen, keizersnedes, wijnvlekken, bobbelige neuzen of albinisme?

‘Wij zijn Palestijnen’ is meer dan een informatief werk; het is een liefdesbrief aan Palestina. Het laat zien wat Palestijnen verbindt als een herkenbare Arabische natie en biedt jonge lezers redenen om trots te zijn op hun erfgoed.

Dit prachtig verhaal op rijm neemt je mee in het dagelijks leven van Louis, een aandoenlijke oude man die met zijn kar en koffer op pad gaat om kapotte paraplu’s te repareren. Terwijl de wereld om hem heen gehaast voorbij raast—mensen rennen door de regen, staren naar hun telefoons en zijn met hun gedachten ergens anders—neemt Louis juist de tijd om stil te staan.

Er is iets verschrikkelijk ergs gebeurd. Toen Noor vanochtend wakker werd, was haar stralende glimlach verdwenen. Ze voelde niets: geen power, geen pit, geen pret. Er was geen twijfel mogelijk: een dief had haar glimlach gestolen. De beruchte lachjesdief had toegeslagen! In het prentenboek De lachjesdief is Noor vastbesloten om haar lach terug te krijgen. Samen met haar schattige vriendje Kevin gaat ze op zoek.

Er zijn nog steeds te weinig Nederlandstalige kinderboeken met een Aziatische representatie, maar misschien kunnen deze boeken wat inspiratie bieden voor de naderende viering van het Chinees nieuwjaar.

‘Alle dagen sneeuw’ vertelt het verhaal van snowboard-heldin Amira die haar vrienden bijeenroept om gelijke behandeling van meisjes op te eisen tijdens de sport. Maar eerst moet ze nog ontdekken dat ze geen jongen hoeft te zijn om de erkenning te krijgen die ze verdient.

Dit verhaal bewijst dat sprookjes die nét iets anders zijn precies de spiegels en ramen kunnen bieden die onze samenleving nodig heeft. Door intersectionaliteit in kinderboeken op te nemen, geven we kinderen een rijker, realistischer beeld van de wereld – en dat, zelfs in een sprookje.

In een rondetafelgesprek rond het thema ‘Voorlezen en inclusie en diversiteit’ sprak ik met Hare Majesteit de Koningin over tekort aan kinderboeken waar personages met een fysieke beperking een actieve rol in spelen.

Zijn alle mensen met lang haar dan meisjes? Houden alle jongens dan van dino’s? Dragen alleen meisjes dan nagellak? Met zijn debuut bewijst Senne Misplon, expert genderdiversiteit, dat het nooit te vroeg is om genderstereotypen uit te dagen.